علتش منظور داشته است و البته مفهوم « منظور داشتن » در اينجا « به فكر افتادن و به خاطر سپردن » نيست بلكه رابطهء مخصوص واقعى است كه ميان « ناقص » و « كامل » بوده و ناقص را به سوى كامل رهبرى نموده و مىراند و غايت فكرى نيز در افعال اختياريهء ما يكى از مصاديق اين حقيقت است .